Częściej
mam sytuację, gdy czytam powieść w ciągu paru dni -- wciągam się
w akcję tak mocno, że trudno mi oderwać się od lektury. Z Idiotą
Fiodora Dostojewskiego, jak zresztą z całą resztą jego powieści,
sytuacja jest zgoła inna. Nie umiem czytać ich jednym ciągiem,
zacząć i skończyć w przeciągu kilku dni. Dostojewskiego muszę
sobie dawkować.
poniedziałek, 18 lipca 2016
środa, 13 lipca 2016
„Reguła myśli” James Dashner
Etykiety: James Dashner, książka, wydawnictwo Albatros
W
sieci umysłów było ciekawą przygodą -- misja, jaką musiało
wypełnić trio fantastycznych, młodych bohaterów, wciągała i nie
pozwalała oderwać się od lektury. Przewrotne zakończenie tylko
zaostrzało apetyt na więcej. Tym więcej jest Reguła myśli,
kontynuacja historii Michaela, Sary i Brysona. Kontynuacja
zdecydowanie zaniżająca poprzeczkę i wymuszająca pytanie: Jamesie
Dashnerze, co się stało?
wtorek, 28 czerwca 2016
Trylogia z komisarzem Forstem [BRAK SPOILERÓW]
Etykiety: książka, Remigiusz Mróz, wydawnictwo Filia
Chociaż
zakochałam się w Kasacji, wiedząc, że w
tegoroczne Warszawskie Targi Książki premierę będzie miał finał
trylogii z komisarzem Forstem (o której, rzecz jasna, słyszałam
same zachwyty), zdołałam przeczytać dwa pierwsze tomy i na Targach
zdobyć trzeci. To była trylogia, z którą powinno się w pakiecie
sprzedawać leki na uspokojenie -- zakończenia po prostu zabijały.
Za każdym razem.
niedziela, 12 czerwca 2016
„Korona” Kiera Cass
Etykiety: Kiera Cass, książka, wydawnictwo Jaguar
Miło
mi oznajmić wszem i wobec, iż odkąd skończyłam
lekturę Korony Kiery Cass, czyli ostatniego już
tomu serii Rywalki, uzyskałam pewność, że jestem
jasnowidzem. I pomimo faktu, że często narzekałam na infantylność
tej serii, na bohaterki i wieczne niezdecydowanie, którego chłopaka
wybrać, to muszę przyznać, że mam do tej historii pewien
sentyment -- bo jednak, choć nie brak jej wad, była przyjemna i
naprawdę umilała mi wieczory. Czasem dobrze jest sięgnąć po coś
lżejszego, co pozwoli się całkowicie odprężyć po bardziej
wymagających lekturach.
wtorek, 7 czerwca 2016
MAJ 2016
Etykiety: inne, podsumowanie
Matury
i Targi Książki w Warszawie -- tak mijał mi maj. Na szczęście
pomiędzy paniką i unikaniem powtarzania do kolejnych egzaminów a
przygotowaniami do wycieczki na Targi, znalazłam parę chwil na
czytanie. :)
środa, 1 czerwca 2016
„Kamień i sól” Victoria Scott
Etykiety: książka, Victoria Scott, wydawnictwo IUVI
Pamiętam,
że pisząc o pierwszym tomie serii Victorii Scott, posłużyłam się
porównaniem do innej, łudząco podobnej fabularnie powieści, którą
przeczytałam w tamtym czasie. Ogień i woda wygrała to starcie
bezkonkurencyjnie i tym razem, mając na podorędziu kontynuacje obu
książek, również chciałam je porównać. Problem polega na tym,
że powieść Victorii Scott pochłonęłam w jeden dzień, a Labirynt na ciebie poluje Rainera Wekwertha... nie zdołałam
przeczytać nawet w jednej czwartej, spoilerując sobie koniec, który
pokazał, że jedyna postać -- kotwica trzymająca mnie przy tej
książce, znika, więc nie ma sensu się męczyć, nie mając nawet
grama przyjemności z lektury.
czwartek, 26 maja 2016
„Od złej do przeklętej” Katie Alender
Etykiety: Katie Alender, książka, wydawnictwo Feeria
Powtarzalność
jest zmorą dzisiejszych czasów. Schematy, historie, których
zakończenie znamy -- żadna z tych rzeczy nie robi już na nas
wrażenia. Pragniemy zaskoczenia, czegoś nietypowego, czegoś, czego
jeszcze nie było. Trudno było mi więc uwierzyć w kontynuację
powieści Katie Alender Złe dziewczyny nie umierają. W zasadzie, co
moglibyśmy dostać w drugim tomie? Kolejne opętania, jedynie innych
osób? Kolejne złe duchy przejmujące ciała, których odesłaniem
znowuż zająć ma się Alexis? Kontynuacja obudziła we mnie
niepokój, bo moim zdaniem tego typu historie najlepiej działają
jako jedna, samodzielna opowieść bez kontynuacji, tymczasem
niedawno przeczytałam Od złej do przeklętej... i muszę przyznać,
że jestem zaskoczona.
środa, 11 maja 2016
„Nevermore. Otchłań” Kelly Creagh
Etykiety: Kelly Creagh, książka, wydawnictwo Jaguar
Pięć
lat czekałam, by móc poznać zakończenie historii Isobel, Varena,
Gwen i Reynoldsa. Pięć lat, w czasie których umilałam sobie czas
podczytywaniem poezji i prozy Edgara Allana Poego, by nie umknął mi
ten specyficzny klimat Nevermore -- pełen
dziwaczności, grozy, senny i nierealny, nieporównywalny z niczym
innym.
To
trylogia garściami czerpiąca nie tylko z dorobku twórczego Poego,
ale i jego biografii. Świat, w którym żył artysta i świat jego
wyobrażeń i lęków istnieją równolegle do siebie, zazębiając
się czasem -- jak ma to miejsce przez Poego i Varena w powieści.
Otchłań kontynuuje zmagania Isobel; dziewczyna jest zrozpaczona
swoimi porażkami w ratowaniu Varena z krainy snów i psychicznie
wycieńczona. Straciła zaufanie rodziców i brata, a Gwen nie
przestaje zadawać pytań: co wydarzyło się w Baltimore?
poniedziałek, 11 kwietnia 2016
„Czerwony smok” Thomas Harris
Etykiety: książka, Thomas Harris, wydawnictwo Albatros
Bywają
rzeczy, które bardzo na nas wpływają. Każda chwila
życia, już od dzieciństwa, warunkuje nasz przyszły charakter.
Kiedy policyjni psychologowie badają umysły i psychikę zabójców,
korzeni ich morderczych zapędów szukają w ich dzieciństwie; to
może być wszystko: zła osoba do naśladowania, traumatyczne
wydarzenia czy podłe traktowanie przez rodzinę lub rówieśników.
Czerwony smok Thomasa Harrisa nakreśla nam podręcznikowy wręcz
przykład seryjnego mordercy, którego przeszłość wpłynęła na
skrzywiony charakter. A może nawet i chorobę psychiczną.
Doktora
Hannibala Lectera nie trzeba nikomu przedstawiać -- to kultowa już
postać mordercy i kanibala o ponadprzeciętnym umyśle. Tym, co mnie
zaskoczyło w Czerwonym smoku, pierwszej powieści Harrisa, w której
pojawia się Lecter, było to, że tak rozpoznawalny charakter jest
zaledwie postacią drugoplanową.
Główną
oś fabularną stanowi tutaj tytułowy Czerwony Smok, przezwany
również Zębową Wróżką z powodu charakterystycznego gryzienia
ofiar. Brutalnie zabija całe rodziny w czasie pełni księżyca --
Jack Crawford ma określony czas na schwytanie go nim zamorduje
kolejną rodzinę, jednak brakuje poszlak. By jak najszybciej złapać
Czerwonego Smoka, wzywa na pomoc profilera Willa Grahama, znanego ze
schwytania Lectera. Choć niechętnie, Will włącza się w śledztwo.
Gdzie
w takim razie w tej historii jest Hannibal Lecter? Ponad wszystkim i
wszystkimi. Siedzi w swojej celi otoczony książkami i obserwuje, i
manipuluje, i pociąga za sznurki. To on popycha fabułę naprzód,
to on jest kluczem do zrozumienia Czerwonego Smoka. Mimo że Lecter
to postać drugoplanowa i pojawia się dwa, może trzy razy, to
obecny jest od początku do końca: czuć jego obecność w każdej
scenie z Willem Grahamem.
Tożsamość
tytułowego mordercy nie jest, jak to często ma miejsce w
kryminałach, skrzętnie ukrywana, a czytelnik nie ma szansy na
prowadzenie własnego śledztwa równolegle do śledztwa policji.
Powodem tego jest fakt, iż śledztwo to jedynie część Czerwonego
smoka. Drugą część stanowi swoiste studium psychiki mordercy,
podręcznikowo wręcz przedstawiające, jak nieciekawa przeszłość
rzutuje na psychikę. To historia Francisa Dolarhyde'a od dzieciństwa
do momentu, w którym z zimną krwią morduje całe rodziny. Ale to
także wewnętrzna walka w umyśle Francisa, walka między nim a
Czerwonym Smokiem, który zmusza go do zabijania.
Thomas
Harris przedstawia to surowym stylem i krótkimi zdaniami, barwnie i
szczegółowo opisując jedynie miejsca zbrodni i ofiary. Taki zabieg
sprawia, że morderstwa są jeszcze bardziej odrażające i
przerażające. Czerwony smok to kultowy już thriller
kryminalno-psychologiczny, który dopiero przedstawia Hannibala
Lectera i zaostrza apetyt na Milczenie owiec. Sama sprawa kryminalna,
o której jest powieść, jest tak ciekawa, jak brutalna: poszlaki i
talent Willa Grahama sprawnie starają się złożyć tę układankę
w całość, stopniowo budując napięcie.
Jeśli
jesteście fanami tego typu literatury -- mrocznej, dusznej,
brutalnej, krwawej -- i jeszcze nie znacie Czerwonego smoka,
sięgajcie po niego natychmiast!
czwartek, 31 marca 2016
„Niezwyciężony” Sherrilyn Kenyon
Etykiety: książka, Sherrilyn Kenyon, wydawnictwo Jaguar
Sympatyczna
i pełna zombiaków Nieskończoność sprawiła, że
chętnie sięgnęłam po kontynuację przygód czternastoletniego
Nicka Gautiera, wokół którego zaczęły dziać się niebezpieczne
rzeczy, jakby cały świat sprzysiągł się, by uprzykrzyć mu
życie. Wciąż jednak ta seria to dla mnie skok na głęboką wodę,
co powoduje ambiwalentne uczucie: bo z jednej strony Nick mnie
zauroczył, a z drugiej niewielkie niedopowiedzenia w fabule, będące jasne dla
osób wcześniej znających powieści Kenyon, zaczynają powoli
irytować.
Subskrybuj:
Posty (Atom)









